Teatr im. W.Bogusławskiego w Kaliszu

NAPIS

(L’Inscription) Autor:  Gérald Sibleyras Przełożyła: Barbara Grzegorzewska Reżyseria i opr.muzyczne : Norbert Rakowski Scenografia : Wojciech Stefaniak Asystent reżysera: Michał Wierzbicki Autor zdjęć: Joanna Wlaźlak Inspicjent : Agnieszka Kasprzak   Gesty niezwykłej uprzejmości

Pozornie wydaje nam się, że wiemy jak skomplikowane są międzyludzkie relacje. Pozornie, bo chyba do końca nie zdajemy sobie sprawy, jak wiele trudności sprawia nam zwykły dialog i porozumienie. Rzadko udaje nam się spojrzeć z innej perspektywy niż nasza własna. Ego, wybujałe ambicje, dbanie wyłącznie o własne interesy – to wszystko staje nam na drodze do zrozumienia drugiego człowieka. Nawet jeśli mówimy „jesteśmy tolerancyjni”, „chcemy się rozwijać” to są tylko modne hasła, puste słowa, które mają sprawić, że ludzie zaczną nas postrzegać jako lepszych, bardziej wartościowych. Niestety dość często ulegamy niezwykłej pokusie – bycia akceptowanym. Poczucie, że „jestem fajny” tak bardzo nas uwodzi, że chętnie poddajemy się gestom niezwykłej uprzejmości tracąc tym samym szansę na prawdziwa więź i zaufanie miedzy ludźmi.       NRakowski

Wspólnota Za przywilej bycia we wspólnocie trzeba płacić – a cena nie wydaje się wygórowaną albo się nad nią wcale nie zastanawiamy, dopóki wspólnota pozostaje w sferze marzeń. Gdy przychodzi do płacenia, płaci się walutą wolności, rozmaicie nazywanej: „autonomią“, „prawem do samostanowienia“, „prawem do bycia sobą“. Jakikolwiek sposób życia wybierasz, coś zyskujesz, ale i coś tracisz. Brak wspólnoty zwiastuje brak bezpieczeństwa; wejście do wspólnoty zapowiada rychłą utratę wolności.            Zygmunt Bauman, Wspólnota, przeł. J. Margański, Kraków 2008   Poprawność polityczna  Niejednokrotnie każdy z nas doświadczył sytuacji, w której musiał ugryźć się w język, by nie powiedzieć czegoś, co przez obecnych mogłoby zostać odczytane jako „niestosowne”. 

Postępujemy tak, bo nie chcemy kogoś urazić, skrzywdzić, wejść w konflikt. Chcemy być lubiani, szanowani i sympatyczni. Podporządkowujemy się innym, dostosowujemy do ogólnie przyjętych sądów i opinii. Nasze samopoczucie kwitnie, ale... powoli obrastamy drobnymi kłamstewkami. Myślimy, że mamy je pod kontrolą, że są niegroźne.  Powtarzamy sobie: to jeszcze „nic strasznego", albo „to małe kłamstwo w dobrej wierze". Nie ma nic bardziej złudnego niż te małe kłamstewka. Z ich powodu nie zauważamy, jak powoli mięknie nam kręgosłup moralny. Obraz, jaki tworzymy na potrzeby innych , niestety tylko wydaje nam się bliski, a tak naprawdę zatapiamy się w iluzji o nas samych. Problem w tym, że żyjemy w świecie, w którym bardzo trudno temu nie ulec, bo boimy się najstraszniejszej rzeczy na świecie – samotności.        NRakowski 

   

Premiera 10 grudnia 2011r.

Obsada:

Aleksandra Domańska / Zofia Zoń
Agnieszka Dzięcielska
Bożena Remelska
Maciej Grzybowski
Michał Wierzbicki
Maciej Więckowski